Współdzielone serwery MCP

Claude Code przechowuje serwery MCP użytkownika w .claude.json, tym samym pliku, w którym jest login konta, więc tego pliku nie można współdzielić między kontami. ccam trzyma współdzielone serwery w pliku grupy, mcp.json, i przekazuje go każdemu kontu z grupy przy uruchomieniu. Użyj ccam mcp, żeby dodać serwer raz dla wszystkich kont, a ccam mcp import, żeby przenieść do pozostałych kont serwer dodany w trakcie sesji na jednym z nich.

Użycie

ccam mcp add fs -- npx -y @modelcontextprotocol/server-filesystem ~/code   # a local (stdio) server
ccam mcp add ctx --url https://mcp.context7.com/mcp --header 'Authorization: Bearer …'
ccam mcp add docs --url https://example.com/sse --transport sse
ccam mcp add db -e PGHOST=localhost -- pg-mcp                    # with an environment variable
ccam mcp add-json gh '{"type":"http","url":"https://api.githubcopilot.com/mcp/"}'
ccam mcp add tools -g team -- tools-mcp                           # into the group team
ccam mcp list                                                     # every group, and servers only one account has
ccam mcp remove ctx
ccam mcp import work                                              # move work's own servers into its group
ccam mcp import work gh --force                                   # replace the group's different gh

Zmiana obowiązuje od następnego uruchomienia każdego konta; działające sesje zachowują serwery, z którymi wystartowały:

$ ccam mcp add fs -- npx -y @modelcontextprotocol/server-filesystem ~/code
✓ fs added in group default — applies from the next launch
$ ccam mcp list
group default (work, side)
  ctx                  http https://mcp.context7.com/mcp
  fs                   stdio npx -y @modelcontextprotocol/server-filesystem /home/me/code
only in account work: pg

Dodanie nazwy, którą grupa już ma, zastępuje jej definicję i wypisuje updated zamiast added. Serwery trafiają do konta tylko wtedy, gdy współdzieli ono MCP z tą grupą (ccam share <name> --mcp on); gdy żadne konto jeszcze nie współdzieli MCP, add o tym informuje.

Opcje

add wymaga polecenia po -- albo --url; w przeciwnym razie kończy się błędem a command to run (after --) or --url is required. --header dotyczy serwerów z --url, a --env serwerów uruchamianych poleceniem. add-json przyjmuje ten sam JSON co claude mcp add-json, a definicja musi być obiektem z command lub url. import zawsze używa grupy, przez którą konto współdzieli MCP, a list pokazuje wszystkie grupy, więc -g niczego w nich nie zmienia.

Jak to działa

Pliki, których to dotyczy:

• ~/.local/share/ccam/groups/<group>/mcp.json: współdzielone serwery, {"mcpServers": {…}}, w formacie, który czyta --mcp-config. Jest zapisywany przez fsutil.AtomicWrite z uprawnieniami 0600, bo wpisy serwerów często zawierają klucze API.
• ~/.local/share/ccam/profiles/<name>/.claude.json: własny plik Claude Code z serwerami konta. ccam odczytuje z niego tylko wartość mcpServers skanerem profile.TopLevelValue i na ścieżce uruchamiania nigdy nie parsuje całego pliku.
• ~/.local/state/ccam/mcp/<name>/: plik seen, sync-stamp i kopie zapasowe .claude.json.

Są dwie strategie, ustawiane przez mcp_strategy w ~/.config/ccam/config.toml. Domyślna jest strategia flagi:

1. launcher.applyMCP znajduje grupę MCP konta. mcp.FlagArgs sprawdza jednym stat, czy mcp.json grupy istnieje, bez parsowania go.
2. Plan.InsertArgs wstawia --mcp-config=<path> zaraz po claude, przed twoimi argumentami, więc twoje własne --mcp-config lub --strict-mcp-config nadal obowiązują dodatkowo.
3. mcp.NewLocal sprawdza, czy .claude.json konta zmienił się od ostatniego uruchomienia, i dopiero wtedy parsuje jego serwery.
4. syscall.Exec zastępuje ccam przez Claude Code.

Ścieżka jest przekazywana jako jeden argument, --mcp-config=<path>, a nie dwa. --mcp-config w Claude Code przyjmuje kilka wartości, więc claude --mcp-config a.json "prompt" odczytałoby prompt jako drugi plik konfiguracji i zakończyło się błędem MCP config file not found. Forma jednoargumentowa kończy się na sobie, więc następujący po niej prompt lub podpolecenie takie jak mcp list działa. Claude Code wczytuje serwery z --mcp-config oprócz własnych serwerów konta; przy kolizji nazw wygrywa wpis w .claude.json. Strategia flagi zapisuje .claude.json tylko na potrzeby Remote Control.

claude remote-control (rc) nie przyjmuje --mcp-config, a jego sesje odczytują serwery tylko z .claude.json. Dla ccam work rc ccam pomija flagę i, jeśli działa w terminalu, pyta, czy skopiować serwery grupy do .claude.json, z kopią zapasową, tak jak robi to strategia sync. Pyta, dopóki kopia nie istnieje, a potem ponownie dopiero po zmianie mcp.json grupy (Remote Control). Ponieważ taka kopia wygrywa z --mcp-config przy kolizji nazw, ccam mcp add, add-json, remove i import aktualizują kopie przechowywane przez inne konta grupy:

$ ccam mcp add ctx --url https://mcp.context7.com/mcp
✓ ctx added in group default — applies from the next launch
✓ Updated the copy in account side's .claude.json (made for Remote Control)

Serwer dodany w trakcie sesji przez claude mcp add trafia tylko do .claude.json tego konta. ccam nie może go wtedy zauważyć, bo Claude Code go zastąpił, więc sprawdza to przy następnym uruchomieniu. Plik seen przechowuje czas modyfikacji .claude.json i nazwy serwerów, które już zgłoszono. Gdy czas się różni, ccam porównuje nazwy z grupą i dla każdego nowego serwera raz wypisuje wskazówkę, nie czekając na odpowiedź:

ccam: MCP servers only account work has: pg
      To share them with other accounts: ccam mcp import work pg

Z mcp_strategy = "sync" serwery pojawiają się w claude mcp list i /mcp jako zwykłe serwery użytkownika, a ccam przed uruchomieniem zapisuje je w .claude.json każdego konta:

1. mcp.Sync porównuje czas modyfikacji mcp.json grupy z sync-stamp. Jeśli się nie zmienił, .claude.json konta nie jest otwierany.
2. Bierze własną blokadę Claude Code, folder .claude.json.lock obok pliku, tworzony przez mkdir. Czeka do 2 sekund i traktuje blokadę starszą niż 10 sekund jako nieaktualną, tak jak robi to biblioteka blokad Claude Code.
3. Zapisuje bieżący .claude.json w backups/ w folderze stanu i zachowuje 5 najnowszych kopii.
4. Ustawia każdy serwer grupy w mcpServers, usuwa serwery, które wcześniej zapisał, a których grupa już nie ma, zachowuje własne serwery konta i zapisuje plik atomowo z jego pierwotnymi uprawnieniami.
5. Zapisuje nowy znacznik czasu i nazwy, którymi zarządza, a Claude Code startuje bez --mcp-config.

Synchronizacja jest pomijana z komunikatem ccam: account work is already running, skipping MCP sync, gdy działa sesja tego konta, bo Claude Code przepisuje .claude.json w trakcie działania. Nieudana synchronizacja wypisuje ccam: MCP sync failed (launching anyway): … i mimo to uruchamia konto. Wskazówka o serwerach dodanych w trakcie sesji dotyczy tylko strategii flagi.

ccam mcp import przenosi własne serwery konta do jego grupy:

ccam odczytuje serwery konta przez mcp.LocalServers i porównuje każdy z serwerem grupy o tej samej nazwie przez mcp.SameDef, które ignoruje kolejność kluczy i odstępy. Serwer, którego grupa nie ma albo ma z tą samą definicją, jest kopiowany. Inny jest pomijany, bo definicji grupy używają wszystkie pozostałe konta:

Skipped gh: group default already has a different gh (`ccam mcp import work gh --force` replaces it)
✓ Copied to group default: pg
✓ Removed account work's own entries (.claude.json backed up)

Z --force serwer grupy jest zastępowany, a poprzedni mcp.json najpierw trafia do .ccam-backup/<time>/mcp.json w folderze grupy. Następnie mcp.RemoveLocal usuwa skopiowane wpisy z .claude.json konta, pod tą samą blokadą i po wykonaniu kopii zapasowej w folderze stanu. Jest to potrzebne, bo przy kolizji nazw wpis konta wygrałby z wpisem grupy. --keep-local je zostawia.

Bezpieczeństwo i przypadki brzegowe

• Logowania. Serwery logujące się przez OAuth przechowują swoje tokeny w .credentials.json każdego konta (mcpOAuth), a nie na liście serwerów, więc współdzielenie serwera nie współdzieli jego logowania. Zaloguj się raz na każdym koncie przez /mcp albo skopiuj logowania z ~/.claude poleceniem ccam migrate. Grupa nigdy nie dostaje pliku logowania.
• Działające konta. import kopiuje do grupy, ale zostawia własne wpisy działającego konta i o tym informuje; uruchom polecenie ponownie po zakończeniu sesji. Synchronizacja pomija działające konta.
• Kopie dla Remote Control. Kopia działającego konta nie jest zmieniana: Note: account side is running, so the copy in its .claude.json stays as it was until its next Remote Control launch. Z mcp_strategy = "sync" nic nie trzeba aktualizować, bo każde uruchomienie synchronizuje.
• Uszkodzone pliki. Jeśli .claude.json nie jest poprawnym JSON-em, synchronizacja go nie rusza i zgłasza błąd. Jeśli blokady nie da się uzyskać w ciągu 2 sekund, ccam zgłasza could not lock … (Claude Code is writing the file).
• Konta, które nie współdzielą MCP. import odmawia i każe najpierw uruchomić ccam share side --mcp on.
• Nazwy grup. -g przyjmuje tylko nazwę grupy; staje się ona folderem w groups/, więc nazwy takie jak ../x są odrzucane.

Powiązane

• Współdzielenie między kontami
• Współdzielenie serwerów MCP, ustawień i historii
• Kopiowanie istniejącej konfiguracji
• Wszystkie polecenia